تبلیغات
مجذوبان نور,تصوف,صوفیه,دراویش گنابادی,majzooban - آیا عرفان همان تصوف است؟

مجذوبان نور,تصوف,صوفیه,دراویش گنابادی,majzooban

                                   http://s6.picofile.com/file/8249496692/pic_10915_1439961374.jpg


اگر آثار منثور عرفانی امام یکسره تحت تأثیر عرفان ابن عربی است، دیوان اشعار امام رنگ و بویی دیگر دارد و یادآور تعالیم عرفانی مکتب خراسان است. گویی که امام در اواخر دوران حیات خویش به این مکتب روی آورده است.اما عرفان نزد امام چه معنایی داشته است ؟در این نوشتار می کوشیم که عرفان را معنا کنیم و مراد خویش را از این واژه معین نماییم. پس ازارائه تعریفی از عرفان، آن را به دلایلی به چهار معنا افزایش می دهیم و در بسط و شرح هر یک از معانی می کوشیم. در این قسمت به بسط دو معنا از عرفان همت خواهیم گمارد بعد از ارائه و بررسی این معانی، در قسمت های بعد به بررسی رابطة میان عرفان اسلامی و تصوف خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که تصوف، نه عین عرفان اسلامی، بلکه یکی از شعب و تقسیمات آن است. این بحث در بررسی رای امام خمینی (ره) پیرامون عرفان و تصوف، بسیار سودمند و راهگشا خواهد بود........
پرتال امام خمینی/رضا نهضت : بدون تردید عرفان امام خمینی(س) متأثر از مکتب عرفان نظری ابن عربی است. علاقة امام به محیی الدین تا اواخر عمرش نیز ادامه پیدا کرد؛ به طوری که در نامة معروفش به گورباچوف سخن از وی و تعالیم وی به میان آورد و او را ستود. وجود اصطلاحات خاص ابن عربی از قبیل فیض اقدس، فیض مقدس و اعیان ثابته به خوبی در همة آثار عرفانی امام خمینی قابل مشاهده است. با این وجود، امام سعی می‌کند که آراء عرفانی خویش را مستند به احادیث و روایات اهل بیت کند و در این راه نیز البته موفق است.امام اما، پیرو مکتب فلسفی – عرفانی ملاصدرا نیز هست؛ به همین دلیل است که بعضی از آراء خاص ملاصدرا در نظرات امام تأثیر گذاشته است.

اگر آثار منثور عرفانی امام یکسره تحت تأثیر عرفان ابن عربی است، دیوان اشعار امام رنگ و بویی دیگر دارد و یادآور تعالیم عرفانی مکتب خراسان است. گویی که امام در اواخر دوران حیات خویش به این مکتب روی آورده است.اما عرفان نزد امام چه معنایی داشته است ؟در این نوشتار می‌کوشیم که عرفان را معنا کنیم و مراد خویش را از این واژه معین نماییم. پس ازارائه تعریفی از عرفان، آن را به دلایلی به چهار معنا افزایش می‌دهیم و در بسط و شرح هر یک از معانی می‌کوشیم. در این قسمت به بسط دو معنا از عرفان همت خواهیم گمارد بعد از ارائه و بررسی این معانی، در قسمت های بعد به بررسی رابطة میان عرفان اسلامی و تصوف خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که تصوف، نه عین عرفان اسلامی، بلکه یکی از شعب و تقسیمات آن است. این بحث در بررسی رای امام خمینی (ره) پیرامون عرفان و تصوف، بسیار سودمند و راهگشا خواهد بود.

معنا و مفهوم عرفان

مراد از عرفان[1] چیست؟ عرفان درک و دریافتی است که آدمی از راه کشف و شهود حاصل می‏ کند. در واقع آنچه که در اینجا اهمیت دارد نه عقل و استدلال آدمی است و نه تجارب متعارف وی بلکه کشف و شهود و یا به تعبیر غربیان تجربه عرفانی[2] است که به کمک آدمی می‏ آید و او را از حقایق نهان و نامکشوف عالم آگاه می‏ نماید. مسلم است که عرفان در این معنا اختصاص به عالم اسلام نداشته و امری عام و مشترک میان همه اقوام جهان است.[3]  در تعریفی که از عرفان ارائه گردید باید به چند نکته دقت و امعان نظر داشت:

الف) اغلب کسانی که سخن از کشف و شهود به میان آورده‏ اند آن را نتیجه ی ریاضات و سیر و سلوک ویژه‌ای دانسته‏ اند که منجر به کشف و شهود و یا تجربه عرفانی می‏ گردد. درواقع این کوشش و تلاش های فرد است که وی را مستعد شهود می‏ نماید. به همین دلیل به فرد توصیه می‏ گردد که یک سری اعمال و تمارین را انجام دهد تا بتواند به شهود نائل شود. این اعمال مراقبه[4] نام دارد. اما آیا همه افراد می‏توانند با انجام این اعمال و مراقبات به کشف برسند؟ به نظر می‏ رسد که پاسخ به این سؤال منفی است چرا که وقوع تجربة عرفانی تا حد زیادی به وضعیت روان شناختی و سنخ روانی افراد بستگی دارد. به عنوان مثال: «کسانی که متعلق به سنخ روانی «کنش پذیر ـ درون گرا» یند بیش از سه سنخ دیگر یعنی «کنش پذیر ـ برون گرا»، «کنشگرا - درون گرا»، و «کنشگرا ـ برون گرا» مستعد تجارب دینی‏ اند.»[5]

ب) در اثر این کشف و شهود و تجربه عرفانی عارف گزاره‏ ها و بیاناتی را ذکر می‏ کند که این گزاره‏ ها حاکی از جهان بینی وی هستند. درواقع وی جهان، انسان و خدا را بر اساس این تجربه خویش معنا می‏ کند.

با توجه به نکات فوق می‏توان تعریف عرفان را به ترتیب زیر ترسیم کرد:

1) مراقبه 2) تجربه عرفانی 3) جهان بینی 
با توجه به نمودار فوق بهتر است معنای اولیه عرفان را به سه معنا افزایش دهیم چرا که بسیاری از افراد، به صرف گذراندن مقامات و بدون آنکه واجد تجربه‌ای شده باشند، عارف نامیده شده‏ اند. همچنین هنگامی که سخن از مقایسه میان عرفان های ملل و اقوام مختلف با یکدیگر می‏ رود، مراد مقایسه جهان‌بینی‌های آن هاست. امروزه اما می‌توان معنای چهارمی را نیز برای عرفان در نظر گرفت. عرفان در این معنای اخیر به عنوان یک رشته علمی مطرح می‌گردد. در آینده معانی چهارگانة عرفان را شرح و بسط خواهیم داد.

............................
به نقل از :                        http://www.imam-khomeini.ir
آدرس صفحه:        http://www.imam-khomeini.ir/fa/n51570







برچسب ها: امام خمینی، مجذوبان، مجذوبان نور، عرفان، عرفان و تصوف، عرفان وتصوف، صوفی گری،
مطالب مرتبط: http://www.imam-khomeini.ir/fa/n51570،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
به اشتراک گذاری:

نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 12 اردیبهشت 1395 توسط : v .y